Na twee fosterpuppy's van een vriendin op dinsdag op visite te hebben gehad, meldde ik (dacht ik redelijk onschuldig) dat we dat ook wel een keer konden doen. Kinderen waren enthousiast, manlief sceptisch. Afijn bij het terugbrengen gaf ik enthousiast aan dat we dat wel een keer wilde doen...
Dezelfde avond kreeg ik bericht dat een foster wel erg veel honden had op dit moment en dat het fijn zou zijn om twee puppy's ergens anders te laten socialiseren. Lang verhaal kort: donderdag haalde ik ze op.
Nila en Indy, twee dametjes. De een bijdehand en de ander (nog wat) schuw.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten