Inmiddels wachten ze (onrustig) totdat onze honden eten hebben en lopen ze dan mee met hun bakken naar buiten. Hoewel lopen niet echt het juiste woord is bij hen: ze springen, dansen, als verliefde kalfjes tot de plek waar ze eten krijgen.
Menige bak is al om gesprongen: ja echt waar, met hun kop uit onze handen gestoten en wij zijn met z'n allen best lang😆.
Na deze weken hebben we ze nu zover dat ze weten dat ze (even) moeten zitten, voordat ze hun bak voor zich krijgen. Daarna is het nog steeds eten als hongerige wolven...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten